Tradicionalnim pohodom na “Hasin vrh”, na Grmuško-srbljanskom platou u blizini Bihaća ratni komandanti, borci, članovi njihovih porodica, kao i brojni građani podsjetili su se danas na slamanje najteže ofanzive VRS na Bihaćki okrug, koja je počela 6. februara i trajala sve do marta 1994. godine.
Svake godine u februaru stanovnici naselja na lijevoj obali Une prisjećaju se jedne od najvažnijih bitaka u novijoj historiji ovog kraja.
Riječ je o februarskoj ofanzivi iz 1994. godine, koja je predstavljala najveću agresorsku kampanju na području tadašnjeg Okruga Bihać. Cilj napada bio je protjerivanje snaga 5. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH) s Grabeškog i Grmuško-srbljanskog platoa, uništenje hidroelektrane “Kostela” te presijecanje komunikacije između Bihaća i Cazina.
Ofanziva je počela 6. februara 1994. godine, u ranim jutarnjim satima, uz masovnu artiljerijsku pripremu agresorskih snaga na položaje 5. korpusa ARBiH. Glavna borbena linija protezala se kroz područja Vrška, Hasinog Vrha, Alibegovića Kose, Velike i Male Zečice, Barakovca i Vijenca. Napad je privremeno rezultirao zauzimanjem dijela teritorije, ali su borci 5. korpusa, uprkos slaboj opremljenosti i teškim vremenskim uslovima, uspjeli zaustaviti neprijatelja i vratiti izgubljene položaje.
Jedno od ključnih bojišta bilo je na Koti 625, poznatoj kao Hasin Vrh, koja je imala izuzetnu stratešku važnost. Ova kotlina je više puta prelazila iz ruku u ruke, što je dodatno otežavalo situaciju braniteljima. U tim teškim uslovima, krajiški borci pokazali su izuzetnu hrabrost i odlučnost. Borbe su trajale danima, a veliki broj boraca izgubio je živote ili bio ranjen. U ukupnim okršajima tokom ofanzive, 102 pripadnika 5. korpusa poginula su, dok je oko 400 boraca ranjeno.
Posebnu ulogu u odbrani imali su borci 505. viteške, 511. slavne, 517. lake i 510. oslobodilačke brigade, koji su došli u ispomoć napadnutim jedinicama. Dolazak jedinica iz Bužima, pod komandom Izeta Nanića, dodatno je podigao moral braniteljima. Uz povike “Dolaze Bužimljani!”, snage 5. korpusa dobile su ključnu podršku, omogućivši stabilizaciju linija i odbacivanje agresora od ključnih tačaka odbrane.
U najtežim trenucima bitke, dodatni pritisak na 5. korpus dolazio je i iznutra. Fikret Abdić i njegove snage, umjesto pomoći braniteljima, stali su na stranu agresora, pokušavajući napasti jedinice 5. korpusa u rejonu Todorova. Uprkos izdaji, borci 5. korpusa uspjeli su izdržati pritisak i održati linije odbrane, sprječavajući daljnji prodor neprijatelja.
Februarska ofanziva ostala je zapamćena kao jedan od najtežih i najkrvavijih perioda rata u Bihaćkom okrugu. Snage 5. korpusa Armije RBiH uspjele su, uprkos svim izazovima, sačuvati teritoriju i zaštititi civilno stanovništvo. Sjećanje na ovu bitku i hrabrost krajiških boraca ostaje trajno ukorijenjeno u historiji odbrane Bosne i Hercegovine.
