Prošlo je 17 godina otkako nas je napustio Safet Isović, prema mnogima najbolji izvođač sevdalinki svih vremena. Dana 2. septembra 2007. godine prestalo je kucati srce ovog velikog umjetnika, čiji je moćan glas ostavio neizbrisiv trag na muzičku scenu Balkana.
Rođen 8. januara 1936. godine u Bileći, Safet Isović se posvetio očuvanju i promociji tradicionalne bosanskohercegovačke pjesme – sevdalinke. Svoj muzički put započeo je u Sarajevu, gdje je od 1955. godine živio i stvarao, postavši sinonim za sevdah i simbol bosanskohercegovačke muzičke baštine.
Isović je već 1956. godine započeo svoju karijeru kao pjevač sevdalinki u UKUD-u „Slobodan Princip Seljo“, a ubrzo nakon toga započeo je snimanje za radio i televiziju. Njegov prvi singl s pjesmama „Sarajčice, hajdemo“ i „Kad ja pođoh na Bembašu“ postao je hit, te je otvorio vrata brojnim uspjesima na muzičkoj sceni bivše Jugoslavije. Njegov solistički koncert u beogradskom „Domu sindikata“ 1963. godine označio je početak jedne blistave karijere koja je trajala do kraja njegovog života.
Brojni muzički kritičari i kolege slažu se da je Isovićev glas bio toliko moćan i jedinstven da bi mu mogli pozavidjeti i svjetski operski tenori. Njegova interpretacija sevdalinki ostavila je neizbrisiv trag u srcima mnogih, a stihovi pjesme „Kad Sajo pjeva i slavuj zašuti“ najbolje oslikavaju snagu njegovog glasa.
Osim što je bio vrhunski izvođač, Safet Isović bio je i strastveni promotor sevdalinke, često ističući njenu važnost za bosanskohercegovačku kulturu i tradiciju. Njegove pjesme poput „Kad sretneš Hanku“, „Jablani se povijaju“, „Bosno moja“ i „Na mezaru majka plače“ postale su simboli bosanskohercegovačkog identiteta, a Isović je s ponosom predstavljao svoju zemlju na prestižnim svjetskim pozornicama.
Safetov sin, Benjamin Isović, s ponosom se prisjeća svog oca i njegovog doprinosa očuvanju bosanskohercegovačke kulturne baštine. Safet Isović ostaje upamćen kao „Safet nacionale“, istinski narodni umjetnik koji je svoju ljubav prema muzici i sevdalinci prenio na buduće generacije.
Njegov mezar se nalazi među mezarima najvećih sinova Bosne i Hercegovine, u haremu Ali-pašine džamije u Sarajevu, dok park kod Druge sarajevske gimnazije nosi njegovo ime, čuvajući uspomenu na jednog od najvećih ambasadora bosanskohercegovačke muzike i tradicije.
(Avaz.ba)
